دیو را نطق تو خامش می کند

لقمه هر گربه دران شود

چون بر آرد پر بپرد او بخود

بی تکلف بی صفیر نیک و بد

گوش ما را گفت تو هش می کند

گوش ما هوشست چون گویا توی

خشک ما بحرست چون دریا توی