کت بشارتها ز حق آورده ام

چون نظر اندر رخ آن پیر کرد

دید او را شرمسار و روی زرد

پس عمر گفتش مترس از من مرم

چند یزدان مدحت خوی تو کرد

تا عمر را عاشق روی تو کرد

پیش من بنشین و مهجوری مساز