کای عجب لطف این شه وهاب را

از ره دجله ش بود نزدیکتر

چون به کشتی در نشست و دجله دید

سجده می کرد از حیا و می خمید

وان عجب تر کو ستد آن آب را

چون پذیرفت از من آن دریای جود

آنچنان نقد دغل را زود زود