غولت از ره افکند اندر گزند

هین مرو تنها ز رهبر سر مپیچ

گر نباشد سایه او بر تو گول

پس ترا سرگشته دارد بانگ غول

از تو داهی تر درین ره بس بدند

از نبی بشنو ضلال ره روان

که چه شان کرد آن بلیس بدروان