کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 126

که تو خود را نیک مردم دیده ای

شاعرمولوی

اثربخش ۱۵۰ - مرتد شدن کاتب وحی به سبب آنک پرتو وحی برو زد آن آیت را پیش از پیغامبر صلی الله علیه و سلم بخواند گفت پس من هم محل وحیم

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

123
هر که او را برگ آن ایمان بود
#
124
همچو برگ از بیم این لرزان بود
#
125
بر بلیس و دیو زان خندیده ای
#
126
که تو خود را نیک مردم دیده ای
انتخاب‌شده
127
چون کند جان بازگونه پوستین
#
128
چند وا ویلی بر آید ز اهل دین
#
129
بر دکان هر زرنما خندان شدست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 126 از «بخش ۱۵۰ - مرتد شدن کاتب وحی به سبب آنک پرتو وحی برو زد آن آیت را پیش از پیغامبر صلی الله علیه و سلم بخواند گفت پس من هم محل وحیم» است.