کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 128

چند وا ویلی بر آید ز اهل دین

شاعرمولوی

اثربخش ۱۵۰ - مرتد شدن کاتب وحی به سبب آنک پرتو وحی برو زد آن آیت را پیش از پیغامبر صلی الله علیه و سلم بخواند گفت پس من هم محل وحیم

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

125
بر بلیس و دیو زان خندیده ای
#
126
که تو خود را نیک مردم دیده ای
#
127
چون کند جان بازگونه پوستین
#
128
چند وا ویلی بر آید ز اهل دین
انتخاب‌شده
129
بر دکان هر زرنما خندان شدست
#
130
زانک سنگ امتحان پنهان شدست
#
131
پرده ای ستار از ما بر مگیر
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 128 از «بخش ۱۵۰ - مرتد شدن کاتب وحی به سبب آنک پرتو وحی برو زد آن آیت را پیش از پیغامبر صلی الله علیه و سلم بخواند گفت پس من هم محل وحیم» است.