گفت دانستم ترا از وی بدان

همچو سگ در قحط بس گه خوار بود

چون دمادم کرد هجوش چون جرس

دست بر لب زد شهنشاهش که بس

از تو جان گنده ست و از یارت دهان

پس نشین ای گنده جان از دور تو

تا امیر او باشد و مامور تو