پس نشین ای گنده جان از دور تو

دست بر لب زد شهنشاهش که بس

گفت دانستم ترا از وی بدان

از تو جان گنده ست و از یارت دهان

تا امیر او باشد و مامور تو

در حدیث آمد که تسبیح از ریا

همچو سبزه گولخن دان ای کیا