نه ز جان یک چشمه جوشان می شود

که سراسر طور سینا لعل بود

جان پذیرفت و خرد اجزای کوه

ما کم از سنگیم آخر ای گروه

نه بدن از سبزپوشان می شود

نی صدای بانگ مشتاقی درو

نی صفای جرعه ساقی درو