درفشان کنم رای تاریک تو

ز کین گر ببینم سر او تهی

درخشان شود روزگار بهی

سواری فرستم به نزدیک تو

امیدستم از کردگار جهان

شناسنده آشکار و نهان

که او بازگردد سوی راستی