که او بازگردد سوی راستی

درفشان کنم رای تاریک تو

امیدستم از کردگار جهان

شناسنده آشکار و نهان

شود دور ازو کژی و کاستی

وگر بینم اندر سرش هیچ تاب

هیونی فرستم هم اندر شتاب