امیدستم از کردگار جهان

درخشان شود روزگار بهی

سواری فرستم به نزدیک تو

درفشان کنم رای تاریک تو

شناسنده آشکار و نهان

که او بازگردد سوی راستی

شود دور ازو کژی و کاستی