می ببینی چون ندانی خشم شاه

صد هزاران بلبل و قمری نوا

افکنند اندر جهان بی نوا

چونک برگ روح خود زرد و سیاه

آفتاب شاه در برج عتاب

می کند روها سیه همچون کتاب

آن عطارد را ورقها جان ماست