می کند روها سیه همچون کتاب

چونک برگ روح خود زرد و سیاه

می ببینی چون ندانی خشم شاه

آفتاب شاه در برج عتاب

آن عطارد را ورقها جان ماست

آن سپیدی و آن سیه میزان ماست

باز منشوری نویسد سرخ و سبز