ملحدان جایز ندارند این ستم

شوم ساعت که شدم بر تو پدید

ای خنک آن را که روی تو ندید

بی جنایت بی گنه بی بیش و کم

می جهد خون از دهانم با سخن

ای خدا آخر مکافاتش تو کن

هر زمان می گفت او نفرین نو