نی مقام صبر و نی راه گریز

مجرمان را از عذاب بس شدید

مضطرب می گشتم و چاره نبود

بند محکم بود و قفل ناگشود

نی امید توبه نی جای ستیز

من چو هاروت و چو ماروت از حزن

آه می کردم که ای خلاق من