از عدم ما را نه او بر داشتست

روز نیکو دیده ایم از روزگار

آب رحمت خورده ایم اندر بهار

نی که ما را دست فضلش کاشتست

ای بسا کز وی نوازش دیده ایم

در گلستان رضا گردیده ایم

بر سر ما دست رحمت می نهاد