چون شود در خانه کور و کبود

نی درش معمور نی بر بام راه

نی یکی همسایه کو باشد پناه

چشم تو که بوسه گاه خلق بود

خانه بی زینهار و جای تنگ

که درو نه روی می ماند نه رنگ

زین نسق اوصاف خانه می شمرد