همچو ابری گریه های زار کن

لاجرم آن راه بر تو بسته شد

چون دل اهل دل از تو خسته شد

زودشان در یاب و استغفار کن

تا گلستانشان سوی تو بشکفد

میوه های پخته بر خود وا کفد

هم بر آن در گرد کم از سگ مباش