دست در تقلید و حجت در زده

وانک ماهی باشد اندر روستا

روزگاری باشدش جهل و عمی

ده چه باشد شیخ واصل ناشده

پیش شهر عقل کلی این حواس

چون خران چشم بسته در خراس

این رها کن صورت افسانه گیر