زان سپس سودی ندارد اعتراف

این سزای آنک بی تدبیر عقل

بانگ غولی آمدش بگزید نقل

چون پشیمانی ز دل شد تا شغاف

آن کمان و تیر اندر دست او

گرگ را جویان همه شب سو بسو

گرگ بر وی خود مسلط چون شرر