گرگ را جویان همه شب سو بسو

چون پشیمانی ز دل شد تا شغاف

زان سپس سودی ندارد اعتراف

آن کمان و تیر اندر دست او

گرگ بر وی خود مسلط چون شرر

گرگ جویان و ز گرگ او بی خبر

هر پشه هر کیک چون گرگی شده