آن کمان و تیر اندر دست او

بانگ غولی آمدش بگزید نقل

چون پشیمانی ز دل شد تا شغاف

زان سپس سودی ندارد اعتراف

گرگ را جویان همه شب سو بسو

گرگ بر وی خود مسلط چون شرر

گرگ جویان و ز گرگ او بی خبر