خواجه بر جست و بیامد ناشکفت

می شناسم باد خرکره منست

در میان بیست باد آن باد را

می شناسم چون مسافر زاد را

روستایی را گریبانش گرفت

کابله طرار شید آورده ای

بنگ و افیون هر دو با هم خورده ای