بنگ و افیون هر دو با هم خورده ای

خواجه بر جست و بیامد ناشکفت

روستایی را گریبانش گرفت

کابله طرار شید آورده ای

در سه تاریکی شناسی باد خر

چون ندانی مر مرا ای خیره سر

آنک داند نیمشب گوساله را