کابله طرار شید آورده ای

می شناسم چون مسافر زاد را

خواجه بر جست و بیامد ناشکفت

روستایی را گریبانش گرفت

بنگ و افیون هر دو با هم خورده ای

در سه تاریکی شناسی باد خر

چون ندانی مر مرا ای خیره سر