غیر زوتر خشک گشتن گو بیاب

لیک کو آن قربت شاخ طری

که ثمار پخته از وی می خوری

شاخ خشک از قربت آن آفتاب

آنچنان مستی مباش ای بی خرد

که به عقل آید پشیمانی خورد

بلک از آن مستان که چون می می خورند