آنچنان مستی مباش ای بی خرد

که ثمار پخته از وی می خوری

شاخ خشک از قربت آن آفتاب

غیر زوتر خشک گشتن گو بیاب

که به عقل آید پشیمانی خورد

بلک از آن مستان که چون می می خورند

عقلهای پخته حسرت می برند