دعوی دیدن خیال غی بود

چون ندارد جان تو قندیلها

بهر بینش کرده ای تاویلها

که غرض تسبیح ظاهر کی بود

بلک مر بیننده را دیدار آن

وقت عبرت می کند تسبیح خوان

پس چو از تسبیح یادت می دهد