بلک مر بیننده را دیدار آن

بهر بینش کرده ای تاویلها

که غرض تسبیح ظاهر کی بود

دعوی دیدن خیال غی بود

وقت عبرت می کند تسبیح خوان

پس چو از تسبیح یادت می دهد

آن دلالت همچو گفتن می بود