وقت عبرت می کند تسبیح خوان

که غرض تسبیح ظاهر کی بود

دعوی دیدن خیال غی بود

بلک مر بیننده را دیدار آن

پس چو از تسبیح یادت می دهد

آن دلالت همچو گفتن می بود

این بود تاویل اهل اعتزال