گفت من کی پند تو بشنوده ام

عاصمست آن که مرا از هر گزند

هین مکن که کوه کاهست این زمان

جز حبیب خویش را ندهد امان

که طمع کردی که من زین دوده ام

خوش نیامد گفت تو هرگز مرا

من بری ام از تو در هر دو سرا