بندگان او شدند افزون مگو

ریده ای آنگاه صدر و پیشگاه

ای دریغ از چون تو خر خاشاک و کاه

رو که فرزندان تو با جفت تو

سنگ بر سینه همی زد با دو دست

می دوید از جهل خود بالا و پست

خلق هم اندر ملامت آمدند