گفت آری آن منم گفتا که تو

که فسون غیب را ماویستی

چون بخوانی آن فسون بر مرده ای

برجهد چون شیر صید آورده ای

نه ز گل مرغان کنی ای خوب رو

گفت آری گفت پس ای روح پاک

هرچه خواهی می کنی از کیست باک