برجهد چون شیر صید آورده ای

گفت آری گفت آن شه نیستی

که فسون غیب را ماویستی

چون بخوانی آن فسون بر مرده ای

گفت آری آن منم گفتا که تو

نه ز گل مرغان کنی ای خوب رو

گفت آری گفت پس ای روح پاک