ای خنک عقلی که باشد بی غبار

آن عقابش را عقابی دان که او

در ربود آن موزه را زان نیک خو

تا رهاند پاش را از زخم مار

گفت لا تاسوا علی ما فاتکم

ان اتی السرحان واردی شاتکم

کان بلا دفع بلاهای بزرگ