همچو گل پیشش برویید آن ز گل

کو برهنه بود و ترسید از فساد

صورتی که یوسف ار دیدی عیان

دست از حیرت بریدی چو زنان

چون خیالی که بر آرد سر ز دل

گشت بی خود مریم و در بی خودی

گفت بجهم در پناه ایزدی