متصل نبود سفال دو چراغ

که ز هر دل تا دل آمد روزنه

که ز دل تا دل یقین روزن بود

نه جدا و دور چون دو تن بود

نورشان ممزوج باشد در مساغ

هیچ عاشق خود نباشد وصل جو

که نه معشوقش بود جویای او