نورشان ممزوج باشد در مساغ

که ز دل تا دل یقین روزن بود

نه جدا و دور چون دو تن بود

متصل نبود سفال دو چراغ

هیچ عاشق خود نباشد وصل جو

که نه معشوقش بود جویای او

لیک عشق عاشقان تن زه کند