و آن تبسمهای جان افزای تو

صد هزاران بار ای صدر فرید

ز آرزوی گوش تو هوشم پرید

آن سمیعی تو وان اصغای تو

آن بنوشیدن کم و بیش مرا

عشوه جان بداندیش مرا

قلبهای من که آن معلوم تست