وآن دگر نبضش که تا چون می جهد

وآن دگر کهگل همی آورد تر

آن بخور عود و شکر زد به هم

وآن دگر از پوششش می کرد کم

وان دگر بوی از دهانش می ستد

تا که می خوردست و یا بنگ و حشیش

خلق درماندند اندر بیهشیش