گفت آری گول گیری ای درخت

گفت حمدالله برین و صد چنین

که بدیدستم ز رب العالمین

پس نظر کرد آن سلیمان سوی تخت

پیش چوب و پیش سنگ نقش کند

ای بسا گولان که سرها می نهند

ساجد و مسجود از جان بی خبر