ما رمیت اذ رمیت ابتلاست

گفت نه که بنده فرمانیم ما

این مگیر از فرع این از اصل گیر

بر کمان کم زن که از بازوست تیر

بر نبی کم نه گنه کان از خداست

آب از سر تیره است ای خیره خشم

پیشتر بنگر یکی بگشای چشم