زان بود که ترک سرور کرده ای

اصل لشکر بی گمان سرور بود

قوم بی سرور تن بی سر بود

این همه که مرده و پژمرده ای

از کسل وز بخل وز ما و منی

می کشی سر خویش را سر می کنی

هم چو استوری که بگریزد ز بار