خامشی بحرست و گفتن هم چو جو

هم چو سیماب این دلم شد مضطرب

ز اندرونم صدخموش خوش نفس

دست بر لب می زند یعنی که بس

بحر می جوید ترا جو را مجو

از اشارتهای دریا سر متاب

ختم کن والله اعلم بالصواب