کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 14

عقل را باشد که عقل آن را فراشت

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 11

    چونک پرش سوخت توبه می کند

    #
  2. 12

    آز و نسیانش بر آتش می زند

    #
  3. 13

    ضبط و درک و حافظی و یادداشت

    #
  4. 14

    عقل را باشد که عقل آن را فراشت

    انتخاب‌شده
  5. 15

    چونک گوهر نیست تابش چون بود

    #
  6. 16

    چون مذکر نیست ایابش چون بود

    #
  7. 17

    این تمنی هم ز بی عقلی اوست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۸۸ - بیان آنک عهد کردن احمق وقت گرفتاری و ندم هیچ وفایی ندارد کی لو ردوالعادوا لما نهوا عنه و انهم لکاذبون صبح کاذب وفا ندارد» است.