چون مذکر نیست ایابش چون بود

ضبط و درک و حافظی و یادداشت

عقل را باشد که عقل آن را فراشت

چونک گوهر نیست تابش چون بود

این تمنی هم ز بی عقلی اوست

که نبیند کان حماقت را چه خوست

آن ندامت از نتیجه رنج بود