هر کرا مردم سجودی می کنند

چون کنند آخر کسی را پایدار

تو بدان فخر آوری کز ترس و بند

چاپلوست گشت مردم روز چند

زهر اندر جان او می آکنند

چونک بر گردد ازو آن ساجدش

داند او کان زهر بود و موبدش