سبق بی چون و چگونه معنوی

بهر تهدید لئیمان دره ایست

با چنین قهری که زفت و فایق است

برد لطفش بین که بر وی سابق است

سابق و مسبوق دیدی بی دوی

گر ندیدی آن بود از فهم پست

که عقول خلق زان کان یک جوست