کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 49

گر ندیدی آن بود از فهم پست

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

46
برد لطفش بین که بر وی سابق است
#
47
سبق بی چون و چگونه معنوی
#
48
سابق و مسبوق دیدی بی دوی
#
49
گر ندیدی آن بود از فهم پست
انتخاب‌شده
50
که عقول خلق زان کان یک جوست
#
51
عیب بر خود نه نه بر آیات دین
#
52
کی رسد بر چرخ دین مرغ گلین
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 49 از «بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره» است.